مناطق تحت مدیریت نسخه 5مناطق حفاظت شدهمنطقه حفاظت شده کویر

وضعیت آلودگی هوای تهران

نظرسنجی

منطقه حفاظت شده کویر

تاريخچه: 
ناحيه‌اي كه امروز به عنوان منطقه حفاظت شده كوير تحت حفاظت قرار دارد در سال 1343 توسط كانون شكار ايران با مساحت 609438 هكتار به منظور حفظ گونه‌هاي گياهي و جانوري مورد توجه دولت قرار گرفته و در سال 1346 سازمان شكارباني و نظارت بر صيد، چراي دام را در سراسر آن ممنوع اعلام نمود.
 اين منطقه در سال 1355 به پارك ملي و در سال 1357 با توجه به شرايط اقتصادي، اجتماعي و امكانات و توانايي‌هاي حفاظتي در اجراي سياست‌هاي دولت به پارك ملي كوير و منطقه حفاظت شده كوير تقسيم گرديد.
موقعيت جغرافيايي:
اين منطقه در جنوب شهرستان ورامين و شمال درياچه نمك واقع شده و با وسعتي معادل 670000 هكتار در استان‌هاي سمنان، تهران و قم قرار گرفته است كه از اين ميزان، پارك ملي با مساحت 420000 هكتار توسط استان سمنان و منطقه حفاظت شده با مساحت 250000 هكتار توسط استان تهران مديريت مي‌شود. 
متوسط بارندگي ساليانه 132 ميليمتر و متوسط دماي كمينه و بيشينه ساليانه 10 و 25 درجه سانتيگراد، منطقه را داراي اقليم فراخشك معتدل معرفي مي‌نمايد. عمده‌ترين واحدهاي ژئومورفولوژيك شناخته شه در مجموعه كوير عبارتند از: مناطق كوهستاني، تپه ماهوري، ماسه‌اي و كوير با شوره زار. 
فلور منطقه:
فلور مجموعه كوير مشتمل بر 302 گونه از گياهان گلدار تك‌لپه‌اي و دولپه‌اي و بازدانه است كه بخش عمده‌اي از آنها را گياهان يكساله با عمر كوتاه تشكيل داده‌اند. (تاغ، گز، قيچ، درمنه، خارشتر، كاروان كش، …)
فون منطقه:
منطقه حفاظت شده كوير با تأثيرپذيري از محيط‌هاي اطراف خود و به دليل داشتن دشت‌هاي گستردي و ارتفاعات متعدد با پوشش گياهي متنوع نيمه كويري، كويري و استپي زيستگاه‌هاي متنوعي را براي زيست وحوش مختلف از قبيل 150 گونه پرنده، 26 گونه پستاندار و 24 گونه خزنده فراهم آورده است. 
جاذبه هاي منطقه:
1) تالاب بند عليخان: تالاب بندعليخان به مساحت حدود 875 هكتار، در 35 كيلومتري جنوب شهرستان ورامين قرار دارد. اين تالاب فصلي بوده و از نوع تالاب‌هاي آب شيرين مي‌باشد. رودخانه جاجرود مهمترين رودخانه‌اي است كه همراه با آبهاي سطحي و هرزآبها به تالاب فصلي  بندعليخان مي‌ريزد.
پرندگان از تالاب به عنوان محل تأمين آب و غذا، پناهگاه، آشيانه و تخم‌گذاري استفاده مي‌نمايند. جمعاً 98 گونه پرنده در اين تالاب و پيرامون آن شناسايي شده است كه 69 گونه به 21 خانواده خشكزي و 29 گونه به 7 خانواده آبزي و كنارآبزي تعلق دارد. 53 درصد گونه‌هاي پرندگان تالاب مهاجر و 47 درصد آنها بومي هستند. 
بيشترين پراكنش پرندگان در شرق، غرب و جنوب آن ديده مي‌شود. اين تالاب در ماههاي گرم سال به ويژه تير، مرداد و شهريور، به دليل كمبود بارش و بالابودن ميزان تبخير به صورت باتلاق و گنداب درآمده و حتي در بعضي از سالها كاملاً خشك مي‌شود.
2) وجود چشم‌اندازهاي زيبا، درياچه نمك، آثار فرهنگي و تاريخي نظير كاروانسراهاي قصر بهرام، قلعه دير، عين الرشيد، نهرسنگي و راه سنگفرش بيانگر قابليت بالاي اين پارك در جلب گردشگران، دوستداران طبيعت و پژوهشگران مي‌باشد. 

مناسبت ها و برنامه ها