ادارات تابعه نسخه 5شهریارسیمای کلی شهرستان

وضعیت آلودگی هوای تهران

نظرسنجی

سیمای کلی شهرستان

مقدمه
شهرستان شهریار یکی از شهرستان های استان تهران می باشد. این شهرستان در غرب استان تهران و  در منتهی الیه ضلع جنوبی سلسله جبال البرز مرکزی واقع شدهنقشه شهرستان شهریار به لحاظ ظاهری شبیه دست انسان بوده و و با وسعتی معادل 1360 کیلومتر مربع در ارتفاع 1160 متری از سطح دریاهای آزاد قرار گرفته است  و با وسعتی معادل 1360 کیلومتر مربع در ارتفاع 1160 متری از سطح دریاهای آزاد قرار گرفته است شهرستان شهریار در حال حاضر دارای سه بخش،10 شهر بوده و از شمال و غرب به شهرستان کرج ، از شرق به شهر تهران و شهرستان اسلامشهر و از جنوب و جنوب غرب به شهرستان های رباط کریم و ساوه محدود می شود .لازم بذكر مي باشد .

مشخصات شهرستان
زمین شناسی 
تشکیلات زمین شناسی شهرستان را می توان به دو قسمت زیر تقسیم نمود. سنگهای آتشفشانی که شامل آندزیت هایی به رنگ قهوه ای بوده و تشکیلات زمین شناسی غرب شهرستان را تشکیل می دهند. 
تشکیلات رسوبی هم بخش وسیعی از زمینهای این منطقه را به خود اختصاص داده و از تشکیلات آبرفتی کرج که بر روی رسوبات میوسن فوقانی رسوب کرده اند تشکیل شده است این منطقه آرام به نظر می رسد زیرا اثر گسلهای بزرگ در منطقه به چشم نمی خورد و گسلهای کوچکتر از جمله گسل جنوب غربی در حوالی رود شور موجب جابجایی مختصری شده اند.
ژئومرفولوژی 
منطقه شهریار از نظر ژئومرفولوژی در گره زمین های آبرفتی قرار دارد و به دو دسته مشخص ذیل تقسیم نمود 
الف: آبرفتهای ریز دانه                ب: آبرفتهای درشت دانه 

وضعیت خاک :
بر اساس بررسیهای صورت گرفته می توان خاکهای موجود در منطقه را به شرح ذیل طبقه بندی نمود :
نزدیک به 10% از خاکها موجود در منطقه در طبقات 1 تا 3 تقسیم بندی می شوند و آن بدین معنی است که مناطق مذکور برای انواع زراعت آبی مستعد می باشد و 20 درصد باقی مانده پس از احداث سیستم های زه کشی و اصلاح اراضی و حل مشکلات شوری خاک و انجام تسطیح موضعی قابلت انجام کشتهای مورد نظر را خواهند داشت .
همچنین 80 درصد از اراضی شهرستان نیز بین 0 تا 3 ، 10 درصد بین 3 تا 5 و 10 درصد بیش از 5 در هزار دارای شیب می باشند به عبارتی دیگر 80 درصد از اراضی ، دشتهای دامنه ای بوده که دارای پستی و بلندیهای زیاد بوده و نیاز به تسطیح موضعی دارد و 10 درصد آن نیز تپه ماهورهای آهکی و ماسه ای و 10 درصد باقیمانده را هم رایزهای باد بزنی شکل تشکیل داده اند که نیازمند تسطیح اساسی می باشند .
بافت خاک منطقه بیانگر آن است که نزدیک به 80 درصد اراضی دارای بافت خاک مارنی رسی تا رسی بدون سنگریزه است و 10 درصد دیگر هم بافت خاک شنی و 10 درصد باقیمانده حاوی سنگهای آتشفشانی کوههای اطراف می باشد همچننی به لحاظ نفوذ پذیری بیش از 3/2 اراضی منطقه از نفوذ پذیری پایینی برخوردارند .
پوشش گیاهی :
پوشش گیاهی منطقه تحت دو عنوان کلی طبقه بندی می گردد :
1- پوششی که انسان در پیدایش آن دخالت مستقیم داشته و نتیجه تلاش و فعالیت وی می باشد این پوشش دارای اراضی کاملا مرغوب کشاورزی بوده و به دستجات مختلف تقسیم بندی می شود که از جمله آن می توان به پوشش باغات سر درختی و تاکستان ها اشاره نمود.
2- پوششی که انسان در پیدایش آن هیچ نقشی نداشته است مانند گونه های مرتعی که در حاشیه دامنه ها و رودخانه رشد و نمو داشته است
الف : پوشش زراعی 
از سالیان متمادی بخش های وسیعی از منطقه شهریار به ویژه نواحی شمال ، شمال شرقی و غربی به دلیل فراهم بودن شرایط مناسب شامل خاک و منابع آبی کافی ، زیر کشت گیاهانی نظیر گندم ، جو ، ذرت و ... قرار گرفته که مساحت آنها به 23850 هکتار می رسد .
پوشش باغات سر درختی و تاکستان ها :
پوشش گیاهی باغات سردرختی و نیز تاکستان های این منطقه به لحاظ دارا بودن خاک غنی و مطلوب ازا همیت خاصی برخوردار بوده و چون چتر سبزی در منطقه گسترده شده و مساحت آنها نیز بالغ بر 14191 هکتار می باشد .
مراتع :
بر اساس مطالعات انجام گرفته مراتع این منطقه از نظر شرایط اقلیمی و اکولوژیکی جزء مراتع قشلاقی است بخش اعظم مراتع منطقه دارای گونه های گیاهی مثل آترییلکس ، تاغ و گز می باشد و بخش دیگر از پوششی که جهت پس چرای احشام و تعلیف آنها استفاده می شود تشکیل شده است .
این مراتع عمدتا در غرب شهرستان واقع و مساحت آنها بالغ بر 000/80 هکتار می باشد. گونه های گیاهی مرتعی این منطقه از انواع گرامینه های یکساله ، گونه های تیغ دار و خاردار و علف شور تشکیل می گردد که در ادامه به گونه های مرتعی این منطقه اشاره می گردد .
مراتع و علفزارهای شهرستان را می توان کوه تخت رستم و روستای پرندک مشاهده نمود. این مراتع از نظر درجه مرغوبیت بعنوان مراتع درجه 3 و 4 تقسیم بندی می شوند که در هر هکتار تنها نیم واحد دامی را می توان تعلیف نمود.
در این مناطق مهمترین گیاهانی که یافت می شوند عبارتند از : یوشان ، آرتمسیا سیبری ، استیپ ، بادام وحشی ، افورا (ریش بزی ) گون ، جارو ، پنتا ، کاکوتی ، بادبادک ( این نوع گیاه بیشتر در منطقه قطعه 4 زرند به چشم می خورد ) انواع گرمینه های یکساله ، پرند یا کاروان کش ، انواع گونه های تیغ دار ، علف شور ، تاغ و گونه های خاردار اشاره کرد . 
در مجموع تعداد گونه های گیاهی موجود در منطقه شهریار بیش از 400 نوع می باشد که در اینجا به تعدادی از آنها اشاره می نمائیم چمن ، قیاق ، یولاف ، جو موشک ، گل گندم ، کانی ، پیچک ، خاک شیر ، سورف ، شیرک ، تلخ بیان ، شیرین بیان ، جاروی ایرانی ، جاروی سفید ، گیاه شور ، لاله وحشی ، تلفه ، خار شتر ، گاوزبان ، غازیاغی ، ورک پنیرک ، بارهنگ، سالویا ، سلمه تره ، اسفند و ...
جغرافیای جمعیت

بررسی رشد جمعیت در سه دهه اخیر :

جمعیت شهرستان از سال 1365 دارای تحولات سریع و نرخ رشد بسیار بالایی بوده بطوریکه طبق سرشماری های صورت گرفته جمعیت طی دوره مورد بررسی به بیش از 10 برابر افزایش یافته است.
جمعیت در سال 1365 267/286 نفر
جمعیت در سال 1370 419/ 507 نفر
جمعیت در سال 1375 511/ 540 نفر
جمعیت در سال 1385 328/ 172 / 1 نفر


حدود و موقعيت جغرافيايي شهرستان ( همراه نقشه )
 


 نقشه شهرستان شهریار

مختصات ریاضی این شهرستان به لحاظ جغرافیایی بین.// 30/ 20 500 تا //10/ 13 510طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و// 50/ 30 0 35 تا //15/ 45  35 عرض شمالی از خط استوا قرار دارد در حال حاضر شهرستان شهریار نزدیک به 8/4 درصد از مساحت استان تهران و حدود 0008/0 درصد از مساحت کل کشور را به خود اختصاص می دهد .

مناسبت ها و برنامه ها